باید تکلیف خودمان را با آیندۀ فرزندمان مشخّص کنیم. کدام آینده را برای او سعادت و خوشبختی میدانیم و نام کدام عاقبت را شقاوت و بدبختی میگذاریم؟
نگاه ما به خوشبختی و بدبختی فرزندانمان، به شدّت در تلاشهای ما برای تربیت فرزندانمان تأثیرگذار است. این نگاه، در نوع گفتار و رفتار ما با فرزندانمان هم اثر گذاشته و باور آنها را نسبت به خوشبختی و بدبختی تغییر میدهد.
پدر و مادر موفّق، کسانی هستند که خوشبختی و بدبختی را در چیزی جز بندگی جستجو نکردهاند و همین باور را در جان فرزندانشان جاری میکنند.
اگر چه اصل بندگی، جنسیتبردار نیست، ولی بدون تردید مصداقهای بندگی برای زن و مرد، تفاوتهایی دارد که قابل انکار نیست. ما برای بندگی دخترانمان چه مصداقهایی را در نظر گرفتهایم؟ مادری و همسری در رساندن دخترانمان به هدف آفرینش، چه نقشی دارند؟ پاسخ این پرسش از حیاتیترین پاسخها در مسیر تربیت دختران است.









توسط فریبا هاشمی در تاریخ
عالی. منو بعد ۴۰ سال و خرده ای تازه روشن و آگاه کرد که بعنواندیک زن دغدغه اصلیم باید چی باشه و چه چیزایی رو اولویت میدونستم که نبود واقعا و آسیب داشت تازه و چه چیزایی اولویت بود که بهش توجه نکردم حالا حداقل من که یک دختر دارم میتونم نگرش اونو عوض کنم که مثل من اشتباه نکنه