باز کردن راه دیگران برای انتقاد

پس از فکر کردن روی مطالبی که در نکتۀ اوّل گفته شد، حالا نوبت عمل است. حتّی اگر برایتان سخت هم هست؛ امّا با دیگران، بویژه همسرتان طوری برخورد کنید که به خودش جرئت انتقاد بدهد. وقتی هم که انتقادی از شما شد، حتّی اگر درست نبود، موضعِ دفاعی نگیرید. عادت کنید که پس از انتقاد، کمی فکر کنید. اگر انتقاد درست نبود، می‌توانید با زبانی نرم و رویی خوش، دلیل نادرست بودن آن را بگویید. اگر هم انتقاد به‌جایی از شما شد، حتماً از انتقاد کننده، تشکّر کنید.

ممکن است این نوع برخورد، در ابتدا برخلاف روحیّۀ شما باشد؛ امّا اگر این کار با تفکّر روی مطالبی که در نکتۀ اوّل گفتیم، همراه شود، آرام آرام، روحیّۀ شما به گونه‌ای خواهد شد که از انتقاد، ناراحت نمی‌شوید.

فانوس دانایی (مجموعه‌ی تا ساحل آرامش، کتاب اول).

[1]. امیر مؤمنان علی علیه السلام فرمود: «دنیا، گذرگاه است؛ اقامتگاه نیست»(نهج البلاغه، حکمت 133).
[2].<یا أَیُّهَا الإنْسانُ إِنَّکَ کَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّکَ کَدْحاً فَمُلَاقِیهِ؛ اى انسان! مسلماً تو با تلاش و رنجى فراوان به سوى پروردگارت می‌روى. پس دیدارش خواهى کرد> (سورۀ انشقاق، 84، آیۀ 6).
[3]. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «دنیا، یک لحظه است. این لحظه را به طاعت الهی اختصاص دهید» (بحار الأنوار، ج74، ص164).